Vertaling:

Wanneer ik oud ben ga ik paarse jurken kopen
en zal daar ook een rode hoed bij doen
Dat staat me niet, maar ik zie mezelf al lopen
en ik verspil mijn staatspensioen
Aan drank en handschoenen met knopen

Op maffe muilen loop ik door de warenhuizen
en graai baldadig gratis monsters bij elkaar
Ik druk op bellen tot mijn oren suizen
Ik ratel met met stok langs stalen buizen
en als ik moe word zit ik op 't trottoir

Geen regels kunnen mij nog overbluffen
Ik reken af met mijn beschaafde jeugd
Ik ga op sloffen door de plassen plenzen
Ik jat bloemen uit de tuin van vreemde mensen
Opvallen wordt voor mij een deugd
En ik ga ook proberen om te tuffen (spugen).

.

A poet put it very well. She said when she was older,
 She wouldn't be so meek and mild. She threatened to get bolder.
 She'd put a red hat on her head, and purple on her shoulder.
 She'd make her life a warmer place, her golden years much golder.
 
 We read that poem, all of us, and grasped what she is saying.
 We do not need to sit and knit, although we all are graying.
 We think about what we can do. Our plans we have been laying.
 Instead of working all the time, we'll be out somewhere playing.
 
 We take her colors to our hearts, and then we all go shopping
 For purples clothes and hats of red, with giant brims a-flopping.
 We're tired of working all the time, and staying home and mopping.
 We order pies and chocolate fudge, and rich desserts with topping.
 
 We crown ourselves as duchesses and countesses and queens.
 We prove that playing dress-up isn't just for Halloween.
 We drape ourselves in jewels, feathers, boas, and sateen.
 We see ourselves on television and in magazines.
 
 We laugh, we cry, we hug a lot. We keep each other strong.
 When one of us goes out for fun, the rest all go along.
 We gad about, we lunch and munch, in one big happy throng.
 We've found the place where we fit in, the place we all belong.